Хүнд ер нь байх байхгүй, хүрэх хүрэхгүйн бэрхшээл их тохиолдоно.

Олимпын аварга Э.Бадар-Ууган маань тоглоом шоглоомоор "Бид бэлэг бэлтгэл хоёроор л явах юм даа" гэж хэлж байсан удаатай. Бидний үеийн тамирчид дутуу гачуугийн бэрхшээлийг өөрсдийн хэмжээндээ хангалттай туулсан. Гэхдээ спортод сэтгэлтэй хүмүүсийн тус дэмээр дутуугаа гүйцээж дундуураа дүүргэдэг байлаа. Хүнээс дандаа юм авах хэцүү. Эргүүлээд өгмөөр санагдана. Гэтэл бидэнд өгөх зүйл байхгүй мэт байлаа. Манай чөлөөт бөхийн спортод дэмжлэг үзүүлэхээр АНУ-ын "Athletes in Action" ТББ үйл ажиллагаа явуулдаг байв. Монголын талыг хариуцсан төлөөлөгч нь манай чөлөөт бөхийн 60 кг-д ид барилдаж явсан олон улсын хэмжээний мастер С.Сүхбаатар байлаа. Нэг удаа тэр манай байгуулгад “Америк хүүхдүүдээс бэлэг иржээ. Тэдгээрийг орон нутагт тараана” гэж хэллээ. Америк хүүхдүүдийн бэлэг гэхээр яг юу вэ гэж сонирхоход тэд хэн нэгэн хүүхдэд зориулж бэлэг боож, сэтгэлийн үгээ захиа болгон бичээд, дэлхийн өнцөг булан бүрт илгээдэг, үүгээр дамжуулан, хүүхэд наснаас нь хүнд өгөх сайхан сэтгэлийг суулгадаг тухай тайлбарлалаа. Үүнийг сонсоод би өөрөөсөө ичих шиг болов. Бидний сэтгэхүйд яагаад заавал авах албатай гэсэн зуршил бий болчихов. Би ер нь надад тусласан хүмүүст "Баярлалаа" гэж хэр олон хэллээ. Материаллаг зүйл өгөхдөө гол нь биш, ядаж мэндийг нь мэдээд утсаар нэг ярьсан уу гэх зэргээр олон зүйл бодогдлоо. Тус болж байдаг хүмүүс маань өөрсдийн хэрэгцээнээсээ хасан байж, бидэнд илүүчилж байгаа нь хүн баярлуулахын сайхныг аль хэдийнээ олж харсан байдаг аж.

Тэр өдрөөс хойш ядаж л тусалж дэмждэг хүмүүстэйгээ утсаар ярьж мэндийг нь мэддэг болов. Ярих үед тэд маань баярлаж байгаа нь дуу хоолойны өнгөнөөс нь андашгүй мэдрэгдэнэ. Надад юу байна түүгээрээ хүнд тусалж, хариуд нь урмын үг сонсдог боллоо. Эндээс л би хүн баярлуулахын сайхныг олж харсан юм. Хүн баярлуулах, аз жаргал бялхсан нүдийг харах үнэхээр сайхан.

Энэ үед би өөрийгөө хүүхэд бүхэнд бэлэг өгдөг хэн нэгнийг алгачилдаггүй Санта-Клаус болсон юм шиг санагддаг. Бас өөрийн нэрэмжит бэлгээ шинэ жил бүрээр Нийслэлийн Хан-Уул дүүргийн 10 сургуулийн сурлага, урлаг спортоор манлайлагч хүүхдүүдэд гардуулдаг болсон юм. Хүүхдүүд өвлийн өвгөнд жилийн турш бэлэг захиж, шинэ жилийн үдэш л баярладаг бол томчууд бид яагаад өдөр бүр хүсэн хүлээсэн тэр өвлийн өвгөн шиг байж, нэг нэгнээ дулаан үгээр баярлуулж болохгүй гэж ...

Хамгийн гол нь бэлгэндээ ч биш, хүн хоорондын харилцаа юм. Хүн гэдэг нийгмийн амьтан. Сүргээр амьдрана. Өдөр бүр, цаг тутам, хором бүрт хоорондын харилцаа үүсэж байдаг. Тэгэхээр сайн муу, сайхан муухай харилцаа үүсэх магадлал нь асар өндөр. Ийм л орчинд бид байгаа учраас харилцаагаа сайхан байлгахын тулд хүн бүр хичээх ёстой юм шиг. Харилцаа болгон сайхан бол бие сэтгэл эрүүл. Ингээд жижиг гэлтгүй зүйлээс их үйлс бүтдэг бололтой.

Ийм л хүнийг хүмүүжүүлэх гэж алс хол Америк улсад хүүхдүүдийн дунд тийм аян өрнүүлдэг юм байна. Хэн нэгний төлөө сэтгэл зүрхээ чилээж, тусалж дэмжиж явдаг танд дахин дахин баярлалаа гэж хэлмээр байна. Ахмад настайчуудын маань үгэнд "Энийгээ нэг хүн болгочих юмсан" гэж гардаг даа. Хүн байхын утга учир мөн ч их ажээ. Бид суралцсаар л байна...

"Намбаа" номын хэсгээс...