"Би чамайг өөр хүнд дурлахыг хүлээж байсан... гэхдээ чи тэгээгүй бас би одоо амьдралынхаа хамгийн том айдастай тулгараад байна, чи намайг хамгийн хэцүү үедээ ч хайрлахад бэлэн гэдгийг мэдэж байж..." 

1970 онд яруу найрагч, жүжгийн зохиолч Жозеф Пинтауро зураач Норман Лалибертетэй хамтран "Солонгон хайрцаг" нэртэй цөөн тооны хайрцагийг бүтээсэн бөгөөд тус бүр нь тухайн улиралд зориулагдсан, хөгжилтэй, сэтгэл хөдлөм хэсгүүдээр дүүрэн насанд хүрэгчдэд зориулсан дөрвөн хүүхдийн ном байв. Тэнд хайр дурлал, хагацал, дайн, амар амгалан, ганцаардал, нөхөрлөлийн тухай бясалгал бий. Өөрөөр хэлбэл амьдралын сэтгэл хөдлөлийн калейдоскоп бий. Хаврын улиралд зориулагдсан "Туулайн хайрцаг" нь тухайн үеийн буюу байгаль орчны хөдөлгөөний эхлэл, дайны эсрэг хөдөлгөөн, болон мөнхийн буюу хайр, энх тайван, хүний амьдралын утга учир зэрэг сэдвүүдийг хамгийн ер бусын агуулгаар дэлгэжээ.

Энэ бол шүлэг, хайрын захидал, дэлхий ээжийн тухай элэглэл, дайны эсрэг шившлэг, тэгээд нэн түрүүнд амьд явах эрч хүчтэй урилга юм.

Лалибертегийн урлаг, дизайн нь Пинтаурогийн зохиолтой адил гайхалтай. Хүүхдүүд, хайрлагчид, цэргүүдийн олдсон гэрэл зургууд нь Лалибертегийн гар бичмэлээр дүрслэгдэнэ. Энэ нь түүний сэтгэл хөдлөм бичвэрийнхээ туйлшралыг харуулсан дүрслэл болж хувирдаг байв.

Түүхийн хачирхалтай, гайхамшигтай байдал нь эхлээд хаашаа явж байгааг нь ойлгохгүй хачирхалтай болгодог бөгөөд Гертруда Штайны "Хэрэв та үүнээс таашаал авбал та үүнийг ойлгож байна" гэсэн мартагдашгүй ажиглалтыг бидэнд сануулахаар хэсэг бүр нь нэгджээ.

Энэ ном нь хэд хэдэн нарийн "бүлэг"-т хуваагдсан бөгөөд тус бүр нь гашуун хайрын тодорхой объектыг магтан сайшааж, эсвэл магадгүй дэгжин өгүүлдэг. Пинтаурогийн эх дэлхийн төлөөх гэрэлт гашуудал онцгой сэтгэл хөдөлгөнө. Бараг хагас зуун жилийн дараа энэ түүх бараг л хоёр дахин их сэтгэл хөдөлгөм хэвээр буй.

Гэхдээ номын хамгийн үзэсгэлэнтэй хэсэг нь дурлах, хайранд үлдэхийн агуу ид шидийг магтан дуулсных.

"Би чамайг өөр хүнд дурлахыг, миний дуусдаггүй ярвигтай аашаас минь залхахыг, эцэст нь тэгээд би ямар ч найдваргүй амьтан гэдгийг пал хийтэл хэлчихээд намайг орхиж явахыг чинь хүлээж байв. Гэхдээ чи тэгээгүй. Одоо би амьдралынхаа хамгийн том айдастай тулгараад байна, чи намайг насан туршдаа хамгийн хэцүү үедээ ч хайрлахад бэлэн гэдгийг мэдэж байж..."

"Хэрвээ чамайг өөрийнхөө тухай ярьж байтал өөдөөс чинь хэн нэгэн чамайг улай бутартал ширтчихвэл, тэдний инээмсэглэл чамайг яриулахыг зогсоож дөнгөнө..."

"Тэгэхэд би чиний гаран дээрх жижиг цагаан туулай байв. Тийм ч их хайр татам биш, гэхдээ л чи цаг хугацаа богинохон амьдрал амаргүй гэдгийг мэдэж байж. Магадгүй чамд хөгжилтэй байсан байх эсвэл хайрласных нь төлөө өвтгөдөг бусдыг бодвол би хамаагүй бага чамайг зовоосон биз…"

"Үхэх чадвараа ашигладаг та нар бүгд миний нэрийг мэдэхгүй. Айлгүйгээр амьдарч зүрхлэх зориг. Энэ бол миний нэр. Би бол туулай..."

А.Долгор