Уулсын дундах, үүлс шүргэм Улаанбаатарын иргэн та сайхан намаржиж байна уу. Тэнгэр баганадсан өндөр барилгууд талбай тойрон сунайх, хотын төвөөр ганган залуус сүнгэнэлдэх, үйлсийн сайны төлөө үүрийн гэгээгээс үдшийн бүрий хүртэл завгүй зүтгэх нь Улаанбаатарт үнэхээр сайхан зохидог шүү. Даанч Улаанбаатар минь “удаанбаатар” болоод удчихлаа. Уугуул, суугуул, явуулын хэний ч бай уурыг өдөр болгон бардаг хотын өнөөх там буюу зам.  

Урьд монголын бодол “морьтой ч болоосой” гэдэг байсан бол одоо бид ам тутамдаа “метротой ч болоосой” л гэж маани мэгзэм мэт уншиж байна. Гэхдээ дүүжин тээвэр, усан замтай болгоно гэж хэлээд биднийгээ дагзаддаг толгойнуудтай байхад сансарын энэ мөрөөдлөөсөө салах хэрэгтэй байх л даа. Тэрний оронд одоо бэлэн байгаа нийтийн тээврийн хэрэгслээ зүлгэх, зүтгүүлэх тухай ярих нь илүү ойр байна. Улаанбаатарын түгжрэлийн тэргүүн шалтгаан хэт төвлөрөл, удаах нь хэт машинжилт.

Хэрвээ хот дотор холхидог автобусууд тос, тоосондоо дагтаршсан хиртэй байгаагүй бол, тогтсон цагтаа ирдэг, явдаг байсан бол, тохой булан бүрт хүртээмжтэй байсан бол, тийшээ явна, ийшээ дамжна гэдэг мэдээлэл нь ил тод байсан бол хүмүүс хувийн унаанаас илүү нийтийн тээврийг сонгоно.

Хэзээ ирээд, хаашаа явна гэдэг мэдээлэл нь ил тод биш болохоор, автобус нь хэт хуучирсан, техникийн тос үнэртсэн, тоос дарсан заваан байгаа болохоор, нэг газраас нөгөө газар хүрэх хүртээмжгүй учраас нийтээрээ нийтийн тээвэрт суухаас халшраад байна.

Төдийгөөс өдий хүртэл түгжрэл болон нийтийн тээвэртэй холбоотой олон төсөл хөтөлбөр, өөрчлөх сайжруулах, засах алхамууд хийгдсэн бас хийгдсээр байгаа нь мэдээж. Бидэнд эн тэргүүнд хүртээмжтэй тухтай автобус хэрэгтэй байна. Улаанбаатарчууд бухын доодхыг харж турж үхдэг үнэг биш шүү дээ. Бухимдалдаа боогоод үхчихээсээ өмнө өөрсдөө өөрчлөлтийнхөө нэг хэсэг байя. Бид алдаг оног төлдөг таван зуун төгрөгөөр нийтийн тээврээс тухтай явах нөхцлөө худалдаж авч хүчрэхгүй ээ. Тиймээс нэг удаа зорчих автобусны үнээ нэмээд нийтээрээ илүү тухтай зорчих шийдлүүдээ шаардъя.

А.Долгор