Монгол Улсын Дээд шүүхийн Захиргааны хэргийн танхимаас гаргасан шийдвэрийн дагуу өндөр насны тэтгэвэр авагч нас барсны дараа түүний гэр бүлийн хүн өөрийн тэтгэврээ нэмэгдүүлэх эрхтэй болохыг тогтоолоо.

Тодруулбал, иргэн Ж.У-ийн нэхэмжлэлтэй, Баянгол дүүргийн Нийгмийн даатгалын газарт холбогдох хэргийг хянан шийдвэрлэх явцад анхан болон давж заалдах шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож байсан бол Дээд шүүх энэ шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг хангаж шийдвэрлэв.

Нэхэмжлэгчийн зүгээс “нас барсан эхнэрийнх нь авч байсан тэтгэврийн 20 хувийг өөрт нь нэмж олгохгүй байгаа нь хууль бус” гэж үзэн нэхэмжлэл гаргасан бол, хариуцагч тал болох Нийгмийн даатгалын байгууллага “эхнэр нь нас барах үед нөхөр нь өндөр насны тэтгэвэр тогтоолгоогүй байсан тул хуулийн шаардлага хангахгүй” гэж маргаж байжээ.

Харин Улсын дээд шүүхийн хяналтын шатны шүүх Нийгмийн даатгалын сангаас олгох тэтгэврийн тухай хуулийн 9 дүгээр зүйлийн 9.1-ийг тайлбарлахдаа:

“Өндөр насны тэтгэвэр авагч нас барсан тохиолдолд, гэр бүлээ албан ёсоор бүртгүүлж, 20 ба түүнээс дээш жил хамт амьдарсан нөхөр, эсхүл эхнэр нь өндөр насны тэтгэвэр тогтоолгосон бол тухайн хүний тэтгэврийн 20 хувийг нэмэгдэл хэлбэрээр авах эрхтэй” гэж үзэв.

Мөн шүүх “нөхөр, эсвэл эхнэр нь хэзээ өндөр насны тэтгэвэр тогтоолгосон нь хамааралгүй бөгөөд хуулийн гол зорилго нь нас барсан тэтгэвэр авагчийн гэр бүлийн гишүүний тэтгэврийг нэмэгдүүлэхэд чиглэнэ” гэж тайлбарласан байна.

Ингэснээр иргэн Ж.У нь эхнэр Ц.С-тай 35 жил хамт амьдарч, гэрлэлтээ бүртгүүлсэн бөгөөд эхнэр нь нас барснаас гурван сар гаруйн дараа өөрөө тэтгэвэр тогтоолгосон тул хуулийн шаардлага хангасан гэж үзэж, тэтгэврээ нэмэгдүүлэх эрхтэй гэж шийдвэрлэжээ.

Энэхүү шийдвэр нь ижил нөхцөлд байгаа ахмад настнуудад хамаарах чухал жишиг тогтоох ач холбогдолтой гэж үзэж байна.

Эх сурвалж: Монгол Улсын Дээд шүүхийн Захиргааны хэргийн танхим